காதலும் காமமும்

அறையில் இருந்த டேபிள் மீது இருந்த செல்போன் சினுங்கியது. போனில் அழைப்பது யாரென்று பார்த்தான் கணேஷ்.

பெயர்தான் கணேஷ். ஆனால் பெண்களை வெறும் போகப் பொருளாக நினைக்கும் பிளேபாய்.

பிறந்தது வளர்ந்தது படித்தது, தற்போது வேலை செய்வது, எல்லாமே சென்னையில்தான். இவனுடைய அப்பா ஒரு அரசியல்வாதி. ஆறு மாதம் ஒரே கட்சியில் இல்லை என்றாலும் எப்படியெல்லாம் சம்பாதிக்கலாம் என்பதை விரல் நுனியில் தெரிந்து வைத்திருந்தார். ஆகவே பெரிய வீடு கார் பங்களா ஊரில் நஞ்சை புஞ்சை ஏராளம்.அதனால் தன் மகனை செழிப்பாக வளர்த்து இருந்தார்.

கடற்கரை ஓரம் தனிவீடு.கார் பைக் பேங்க் பேலன்ஸ் என்று செல்லமாக வளர்த்து இருந்தார்.ஆனால் கூடவே இருந்து வளர்க்கவில்லை.

இத்தனை வசதி இருந்தாலும் ஏன் வேலைக்கு போகிறான் என்று கேட்காதீர்கள் அப்போழுதுதானே போகும் போதும் வரும்போதும் பல பெண்களை சந்திக்க வாய்ப்பு கிடைக்கும் .

இவனுடைய பெற்றோர் மாதம் ஒருமுறை இவனுடைய வீட்டிற்கு வருவார்கள். .இரண்டு நாள் தங்கிவிட்டு கிளம்பி விடுவார்கள்.
அந்த இரண்டு நாட்களிலே பையன் என்ன என்ன தவறுகள் செய்கிறான் என்பதை கண்டு பிடித்தாலும் ,காணாததுபோல் இருந்து விடுவார்கள்.

ஆரம்பத்தில் வீட்டிற்கு வரும் தாய் ,முடிந்தவரை வீட்டை ஒழுங்கு படுத்திச் செல்வாள் ,ஆனாலும் மறுமுறை வரும்போது மீண்டும் ஒழுங்குபடுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கும்.அதனால் இப்போதெல்லாம் வந்தால் ,மேலே உள்ள அறையில் தங்கிவிட்டு, கிளம்பி விடுவார்கள்.

இவர்களின் ஆசை, பையனுக்கு விரைவில் திருமணம் செய்ய வேண்டும் என்பது. ஆனால் பையனுக்கோ; இருக்கும்வரை அனுபவி என்பதுதான்.

போனை எடுத்து சொல்லு மச்சான் என்றான்.
எதிர் முனையில் இருந்த தினேஷ்.. பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள் மச்சான்.கவிதா வரன்னு சொல்லிட்டாளா?. என்றான்.

வரன்னு சொல்லி இருக்கா. என்றான்.

அப்ப நீ நினைச்சது நடந்தா டபுள் ட்ரீட் தரனும் என்றான்.

சரி நீ எப்ப வருவே?

பிசினஸ் வேலையை முடிச்சிட்டு நாளைக்கு சென்னை வந்துடுவேன் மச்சான்.

நாளைக்கு பார்ட்டில மீட் பண்லாம் ஓகே என்றான்.

ஓகே என்று போனை துண்டித்துவிட்டு நாற்காலியில் அமர்ந்துவிட்டு ;ஒரு சிகரெட்டை எடுத்து வாயில் வைத்து பற்ற வைக்க, லைட்டரைத் தேடினான். அப்போதுகீழே காலிங் பெல் சத்தம் கேட்டது.

சிகரெட்டை வைத்துவிட்டு; படியில் இறங்கி கீழே போனான். வெளியே நிற்பது யார் என்று லென்ஸ் வழியே பார்த்தான். கவிதா என்றதும் கதவைத் திறந்தவன் ஒரு நிமிடம் கவிதாவைப் பார்த்து சிலை போல நின்று விட்டான்.

காரணம் :கவிதா புடவையில் அத்தனை அழகாக வந்து இருந்தாள்.

கவிதா இவன் வேலை செய்யும் கம்பெனியில் இவனுக்கு கீழே வேலை செய்யும் நான்கு பி ஏ க்களில் ஒருத்தி.

இவள் பிறந்து வளர்ந்தது எல்லாம் சென்னைக்கு அருகில் உள்ள, டவுனில் .அப்பா இரயில்வேயில் வேலை செய்து, ரிடையர்டு ஆகிவிட்டு, பென்ஷன் வாங்கிகொண்டு இருக்கிறார். இவளுக்கு கீழே இரண்டு தங்கைகள்.பள்ளிக்குச் சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இவள் படிப்பிற்காக இருந்த ஒரே சொத்தான நிலம் காலியானது.தற்போது சொந்த வீடும் அப்பாவின் பென்ஷனுமாக குடும்பம் ஓடிக் கொண்டு இருந்தது.

இதற்கு பின் தனக்கும் தன் தங்கைகளின் வருங்கால வாழ்விற்கும்; பொருள் சேர்ப்பது இன்றியமையாதது என்று நினைத்து சென்னைக்குப் பயணமானாள். படிப்பு அவளுக்கு நல்ல வேலையைத் தந்தது.பெண்கள் ஹாஸ்டலில் தங்கியிருந்து வேலைக்குச் சென்று வந்தாள். மாதம் ஒருமுறை வீட்டிற்கு சென்று திரும்பி வந்துவிடும் சென்னைவாசி.

இவளுடன் வேலை செய்யும் பெண்களை ஒப்பிட்டால் இவள் பேரழகி.எளிமையானவள். தான் உண்டு ,தன் வேலை உண்டு என்று இருப்பாள். வேலை நேரங்களைத் தவிரமற்ற நேரங்களில் எந்த ஆனுடனும் பேச மாட்டாள்.

ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு ;கணேஷ் வேலை செய்யும் கம்பெனியில் சேர்ந்திருந்தாள்.முதலில் வேலை நிமித்தமாக இருவரும் பேசிக் கொண்டனர்.பின்பு அவளுடைய அமைதி, இவனை அவள்பால் ஈர்த்தது.

காரணம் இவன் நல்ல அழகன். இவனுடன் வேலை செய்யும் பெண்களுக்கு ,இவன் மீது ஒரு கண். பணத்துக்காகவும் ,சுகத்திற்காகவும் இவனை தேடி வந்தார்கள்.இவனும் தேடிப் போனான். ஆனால் இவள் இவனுக்கு வித்தியாசமாகத் தெரிந்தாள்.ஆகவே இவனே வலிய சென்று, நட்பை வளர்த்துக் கொண்டான். அவளிடம் கண்ணியமாக நடந்து ,அவள் நம்பிக்கையைப் பெற்றான். பல இடங்களுக்கு ஒன்றாக சேர்ந்து சுற்றுகிற அளவுக்கு இவர்களின் நட்பு ,நெருக்கமானது.

எந்த வேலையாக இருந்தாலும் அவன் இவளை நம்பி ஒப்படைத்தான் .இவளும் அவனுக்காக ,செய்து முடித்தாள். இவர்கள் இருவரும் நெருக்கமானதால், கணேஷ் தங்களைத் திரும்பி பார்க்காததால் ;பொறாமையான மற்ற பெண்கள் ;இருவருக்கும் காதல் என்று பரப்பி விட்டனர்.

ஆரம்பத்தில்; ஜாடை மாடையாக பேசியவர்கள், ஒருநாள் இவளிடமே கேட்டு விட்டார்கள். இதனைக் கேட்டு அதிர்ச்சியும் அவமானமும் அடைந்தவள் ;வேலை முடிந்து ஹாஸ்டலுக்குச் சென்றாள். மறுநாள் வேலைக்குச் செல்லவில்லை.

போனில் அழைத்த இவனிடம் உடம்பு சரியில்லை என்றாள்.இவனும் சரி என்று விட்டு விட்டான்.அதற்கு அடுத்த நாளும் வேலைக்கு வரவில்லை.போனில் முயற்சி செய்தால் சுவிட்ச் ஆப் என்று வந்தது. "நேரில் சென்று பார்க்கலாமா "என்று யோசித்துக் கொண்டு இருக்கையில், தோட்டவேலை செய்யும் சுப்பையா இவன் அறைக்குவந்தார்.

ஐயா உங்ககிட்ட ஒன்னு சொல்லனுங்க ; நேத்து நான் வேலை முடிஞ்சி கிளம்புறப்ப கவிதாம்மா அழுதுகொண்டே போனதைப் பாத்தேன்.

இவன் ஏன் என்று கேட்டான்.

அவர் தயக்கமாக "என்னன்னு விசாரிச்சா, உங்களுக்கும் அவங்களுக்கும்ன்னு எல்லார் முன்னாலும் அவங்கள யாரோ கேட்டுட்டாங்களாம்.
அப்படின்னு கேள்விப்பட்டேன்.. என்றார்.

இவன் "சரி நீங்க போலாம்"என்றான்.

அவர் இவனிடம் " ஆனா, "ஒன்னுங்க ஐயா "அந்த பொண்ணு ரொம்ப நல்ல பொண்ணுங்க ;என்று சொல்லிவிட்டு போய்விட்டார்.

இதை அப்படியே தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டான்.

இரண்டு நாள் அவள் இல்லாதது ,இவனுக்கு சோர்வாக இருந்தது.மேலும் இவர்கள் நெருக்கமான நாளில் இருந்து மற்றவர்கள் இவனிடம் அவ்வளவாக பேசுவதில்லை. அதனால் நேரில் சென்று பார்த்து வர கிளம்பினான்.

காம்பவுண்ட் வாசலில் நின்றுகொண்டு போன் செய்தான்.போன் இப்போது அடித்தது. போனில் பேசியவள் விழுந்து அடுத்துக்கொண்டு ஓடி வந்தாள். காரணம் அது மிகவும் கண்டிப்பான ஹாஸ்டல். ஆண்களுக்கு அனுமதி இல்லை.

இவனிடம் கீழே வந்தவள் கெஞ்சலாக "முதல்ல இந்த இடத்தை விட்டு போங்க வார்டன் பாத்தா அவ்ளோதான்" என்றாள்.

இவன் பதிலுக்கு "அப்படின்னா பக்கத்தில காஃபி ஷாப்பில் காத்திருக்கேன்." வா" என்று சொல்லி விட்டு சென்று விட்டான்.

அவன்போய் பத்து நிமிடங்கள் கழித்து இவள் காபி ஷாப்புக்கு சென்றாள். அங்கே இவள் வருகைக்காக ஒரு மூலையில் காத்திருந்தவன்; இவளைக் கண்டதும் ,கையசைத்தான்.அவன் எதிரில் உள்ள இருக்கையில் அமர்ந்தவள் ;எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக குனிந்து கொண்டு இருந்தாள்.இவனே பேச்சை ஆரம்பித்தான்.

ஏன் ரெண்டு நாளா ஆபிசுக்கு வரலை என்றான்?

இவனை நிமிர்ந்து பார்த்தவளை கவனித்தால் ;கண்கள் கலங்கி இருந்தது.

அவள் சோகமாக "நான் வேலைய விட்டுடலாம்ன்னு இருக்கேன் "என்றாள்.

இவனுக்கு அதிர்ச்சி. ஆனால் வெளியே காட்டிக்கொள்ளவில்லை

.ஏன்?,

அவள் "இனிமே ,என்னால அந்த ஆபிசுக்கு வர முடியாது...என்றாள்.

ஏன்?

அவள் அழுதுகொண்டே "எல்லோர் முன்னாலும் ,என்னை அவமானப்படுத்தி விட்டாங்க 'என்றாள்.

இவன் கோபமாக "யார் ? எதுக்காக?. என்றான்.

அவள் கண்களில் நீர் இருக்க நாம ரெண்டு பேரும் லவ் பண்றமா. ஆபிஸ் வேலைன்னு சொல்லிட்டு ,ஊர் ஊரா சுத்துறோமாம். நான் சொக்குப்பொடி போட்டு ,வசதியான உங்களை புடிச்சிட்டேன்னு ;எல்லார் முன்னாடியும் கேட்டுட்டாங்க, அக்கவுண்ட்ஸ்ல இருக்கிற சவிதாவும் நீலாவும்...என்றாள்.

நீ என்ன சொன்ன?

அவள் அழுதுகொண்டே "என்ன சொல்றது? எங்கவீட்டுக்குத் தெரிஞ்சா என்னைக் கொன்னு போட்ருவாங்க "என்றாள்.

அவங்க சொன்னதுல என்ன தப்பு?

இவன் கேட்டதும் அதிர்ச்சியில் இவன் முகத்தை பார்த்து கோபமாக என்ன தப்பா? என்று கேட்டாள்.

ஆமாம் கவிதா நான் உன்னை லவ் பண்றேன். ஆனா இதுவரைக்கும் உங்கிட்ட சொல்லல. இப்போ சொல்லிட்டேன்.உனக்கும் விருப்பம்னா நாளைக்கு வேலைக்கு வந்துடு. இதுக்குப் பிறகு உன் இஷ்டம்.என்று சொல்லிவிட்டு எழுந்து வெளியேபோய்விட்டான்.

சிறிது நேரம் சிலை போல் அங்கேயே அமர்ந்து இருந்தவள், "மேடம் காபி" என்று பேரர் அழைத்த உடன் ,சுய நினைவுக்கு வந்தாள். அவர் வைத்த காபியை குடிக்க மனமில்லாமல் ;எழுந்து வந்து விட்டாள்.எப்படி ஹாஸ்டலுக்கு வந்து சேர்ந்தாள் என்பதே நினைவில்லை.

இவளின் தோற்றத்தைக் கண்டு அறைவாசிகள் என்னவென்று கேட்டனர். இவளும் தட்டு தடுமாறி நடந்தது ,அனைத்தையும் சொல்லி முடித்தாள்.

அவர்கள் அனைத்தையும் கேட்டுவிட்டு பையனைப் பற்றி விசாரித்தார்கள். "இவள் "அவனைப் பற்றி சொன்னதை வைத்து, அவர்கள் அவனுக்கு ஓகே சொல்லி விடு "என்று இவளை நச்சரித்தனர். அவர்களின் தொல்லைதாங்கமுடியாமல் ,இவளும் ஓகே சொல்வதாக சொன்னாள். ஆனால் எப்படி சொல்வது ,என்று கேட்டாள்.நாளைக்கு வேலைக்கு போ. மற்றதெல்லாம் தானாக நடக்கும் என்று கூறினார்கள்.இவளும் அடுத்த நாள் ஆபிசுக்கு சென்றாள்.

உள்ளே நுழைந்த இவளுக்கு; ஒரு மாதிரியாக இருந்தாலும் எதிர்படும் அனைவரும் இவளுக்கு மரியாதை செலுத்தியது வித்தியாசமாக இருந்தது.காரணம் முதல் நாளே' கணேஷ் எல்லோரையும் அழைத்து கண்டித்தது; இவளுக்குத் தெரியாது.

இவள் வருகைக்காக, வழக்கமான நேரத்தைவிட சற்று முன்பே வந்திருந்தான்.இவள் வருவதைக் கண்ணாடி வழியாக பார்த்தவன்" தான்நினைத்தது நிறைவேறிவிட்டதை" எண்ணி ஆனந்தமானான்.

அதற்குப் பிறகு இவனும் அவளோடு ஆர்வமாக நேரம் செலவழித்துக் கொண்டு இருந்தான். ஆனால் இவன் எண்ணம் மட்டும் நிறைவேறவில்லை.

ஆறு மாதம் கழிந்தது.இன்று கணேஷின் பிறந்த நாள். அதனால் அவளை விருந்துக்கு அழைத்திருந்தான்.
விருந்துக்கு அழைத்தவன் அவளையே விருந்தாக்கிவிட நினைத்தான். இந்த ஐடியாவைத்தான் முன்னமே தினேஷிடம் சொல்லி இருந்தான்.

வாசலில் நின்றவளை, இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தவனை ,கவிதாவின் குரல் சுய நினைவுக்கு வரவழைத்தது.

உள்ளே வா என்று அழைத்தவன் ,முதலில் அவளுக்குத் தண்ணீர் கொடுத்தான்.உள்ளே நுழைந்தவள், அவன் செய்து வைத்திருந்த, ஏற்பாட்டையெல்லாம் பார்த்து, அதிசயித்தாள். ஆனாலும் யாரையும் அழைக்காமல் ,தன்னை மட்டும் அழைத்து இருப்பதை எண்ணியவள்.. புன்னகையுடன் என்ன யாருமே வரலை ;நாம மட்டுமே இருக்கோம் "என்றாள்.

அவன் சிரித்துக்கொண்டே யாரும் வரமாட்டாங்க.நான் உன்னை மட்டும்தான் ,அழைச்சி இருக்கேன். காரணம் ;இனி நீ மட்டும்தான் ,எனக்கு எல்லாம் "என்றான்.

காரணம் பேசியே அவளை மயக்கி விட வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டான்

அதைக் கேட்டவளுக்கு ;மனதிற்கு சந்தோசமாக இருந்தாலும் வெளிக்காட்டாமல் அமைதியாக இருந்தாள்.
ஆனால் அவன் மனதில் உள்ள திட்டத்தை அறியவில்லை.

கடிகாரம் பத்து அடித்து ஓய்ந்தது. கடிகாரத்தை கவனித்த இருவரும் ,இரண்டு மணி நேரம் என்ன செய்வது என்று யோசித்தனர்.சரி பேசிக்கொண்டு இருக்கலாம் ,என்று முடிவெடுத்தனர். ஆனால் இவனோ தன் எண்ணம் எப்படி நிறைவேறும் என்று யோசித்துக் கொண்டு இருந்தான்.ஒரு அறையைத் திறந்துகொண்டு இருவரும் உள்ளே சென்றனர்.

கட்டிலில் அமர்ந்து சாய்ந்து கொண்ட கணேஷ் விசில் அடித்தான். அவன் அருகில் உட்கார்ந்த கவிதாவை ,வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துகொண்டுஇருந்தான்.

இவள் வெட்கத்துடன் தலையை குனிந்து கொண்டு ஏன் அப்படி பாக்கிறீங்க? என்று கேட்டாள்.

அவன் புன்னகையுடன் இன்னைக்கு மேடம் "ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க "அதான்.என்றான்.

இவளுக்கு மனதில் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. ஆனால் வெளியே காட்டி கொள்ள வில்லை.

போதும் ஐஸ், அடுத்து என்ன சொல்லப் போறீங்க? என்றாள்.

நான் எதுவும் சொல்லல. நீங்க ஏதாவது சொல்லுங்க மேடம்...என்றான்.

இன்னைக்கு நான் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கேன்.அதனால உன்கிட்ட ஒரு உண்மையை சொல்றேன் கணேஷ்.இதுவரை யாரிடமும் சொல்லாதது...என்றாள்.

இவன் ஆர்வமாக எழுந்து உட்கார்ந்து கொண்டு அவள் முகத்தைப் பார்த்தான்.

அவள் தலையை குனிந்து கொண்டு "அப்போ எனக்கு பதிமூனு வயசு இருக்கும். பள்ளியில படிச்சிட்டு இருந்தேன். அப்போ ஒருநாள் .

இவன் ஆர்வமாக "என்ன ஆச்சு"என்று கேட்டான்.

என்னோட பேரண்ட்ஸ் ,வெளியூருக்குப் போய்ட்டாங்க.என்னை மட்டும் வீட்டில விட்டுட்டு பக்கத்து வீட்டுல சொல்லிட்டு போய்ட்டாங்க.

ஏன்.

காரணம் எனக்கு அப்போ இறுதி பரீட்சை நடந்துட்டு இருந்தது.அதனால ஸ்கூலுக்கு போய்ட்டு, திரும்பிவந்து ,பக்கத்து வீட்டில படுத்துக்கோன்னு சொல்லிட்டு போய்ட்டாங்க.
பக்கத்து வீட்டு மாமி ;எங்க எல்லோருக்கும் நல்ல பழக்கம்.அதனால முன்னமே ,அம்மா அவங்ககிட்ட
சொல்லிட்டு போய் இருந்தாங்க.

அப்புறம்.

நானும் ஸ்கூல் முடிஞ்சி வீட்டுக்கு வந்தேன். பக்கத்து வீட்டில சாவி வாங்கி வீட்டைத் திறந்து ,வீட்டில இருந்தேன்.பிறகு நைட்டாகி விட்டதும் பயமா இருந்தது.அப்போ கதவை தட்டும் சத்தம் கேட்டது. யாருன்னு பாக்க கதவைத் திறந்தா,பக்கத்து வீட்டு மாமி வந்து இருந்தாங்க.கையில தட்டில எனக்கு சாப்பாடு எடுத்து வந்திருந்தா

அப்புறம்

என்னைப் பாத்து என்னடியம்மா பண்றன்னு கேட்டா .
படிச்சிட்டு இருக்கேன் மாமின்னு சொன்னேன்.
சரிம்மா ;படிச்சி முடிச்சிட்டு, "வீட்டுக்கு வந்து படுத்துக்கோடா "ன்னு சொன்னா

அப்புறம்

எனக்கு பயமா இருந்தாலும் ,நான் இங்கேயே இருக்கேன் மாமின்னு சொன்னேன்.
பதிலுக்கு அவங்க பொம்பள புள்ளை தனியா இருக்க கூடாதுன்னு சொன்னாங்க
அவங்க பேச்சை மீற முடியலை.சரி நான் படிச்சிட்டு வர்றேன்.நீங்க போங்க மாமின்னு அனுப்பிவிட்டு படிச்சிட்டு இருந்தேன்.

அப்புறம்

பிறகு வீட்டைப் பூட்டிட்டு பக்கத்து வீட்டுக்குப் போனேன் கதவைத் தட்டினா மாமிதான் திறந்தா உள்ளே போனதும் ,ஒரு அறையைத் திறந்து என் பொண்ணோட படுத்துக்கோன்னு சொன்னாங்க .நானும் படுத்துக்கிட்டேன்.

அப்புறம்

பக்கத்தில அவங்க மக ;குறட்டை விட்டு தூங்கிட்டு இருந்தா ஆரம்பத்தில புது சூழல்ல தூக்கம் வராம புரண்டுட்டு இருந்தேன்.
கொஞ்ச நேரம் கழிச்சி தூங்கிட்டேன்.நல்ல தூக்கத்தில இருந்தபோது புழுக்கமா இருந்து ,எழுந்தேன் .அறை இருட்டா இருந்தது. அப்போ ஒரு கை என் மார்பு மேல பட்டுச்சு.

அப்புறம்

அது பக்கத்து வீட்டு பொண்ணு கைன்னு பாத்தா அது கொஞ்சம் முரட்டுத்தனமா இருந்தது.நான் உஷாராகி எழுந்துக்க ஆரம்பிச்சேன்.

அப்புறம்..

என் வாயைப் பொத்திக்கிட்டு என்கிட்ட தப்பா நடக்க முயற்சி செஞ்சது.நான் கொஞ்ச நேரம் போராடிட்டு, அப்புறம்.

அப்புறம்

திமிறி கூச்சல் போட்டேன்.
நான் கூச்சல் போடவும் லைட் வரவும் ,சரியா இருந்தது. வெளிச்சம் வந்தவுடன் மாமி ஓடி வந்தா. வெளிச்சத்தில யார்னு பாத்தா...நடந்ததைவிட ஷாக் ஆயிடுச்சு..

ஏன்

மாமியோட புருஷன்
நின்னுட்டு இருந்தார்.அதிர்ச்சியில
ஒரு நிமிஷம் யாரும் அசையலை. இந்த நேரத்தில தூங்கிட்டு இருந்த பொண்ணு எழுந்து ,கண்ணை கசக்கிக்கிட்டே எல்லோரையும் மலங்க மலங்க பாத்தது.

அப்புறம்..

நிலைமையை சமாளிக்க, மாமிதான் என்னைக் காட்டி ,அக்கா எதோ கனவு கண்டு ,பயந்து கத்திட்டா .அதான் நாங்க பாக்க வந்தோம்னு அப்போதைக்கு நிலமையை சமாளிச்சா

அப்புறம்

பிறகு என்னை மாமியோட படுக்க வெச்சுகிட்டா நான் நைட்டெல்லாம் தூங்கலை. அழுதுட்டே இருந்தேன்.பிறகு எப்போது தூங்கினேனோ தெரியாது.

அப்புறம்

விடிஞ்சி இருந்தது. அப்பாவும் அம்மாவும் வந்து இருந்தாங்க. மாமி வந்து என்னை தொட்டு எழுப்பினாங்க.அவங்க கை என் மேல பட்டதும் ;நான் பதறியடிச்சி எழுந்தேன்.

ஏன்..

நைட்டு நடந்தது எனக்கு ஞாபகம் வந்துடுச்சி.இதைக் கண்ட மாமி; என் கையை பிடிச்சிக்கிட்டு ;இங்க நடந்த எதையும் வெளியே சொல்லிடாதம்மான்னு கெஞ்சுனா..

நான் அமைதியா இருந்தேன். விஷயம் வெளியே தெரிஞ்சா என்னை நீ உயிரோட பாக்க முடியாதுன்னு.. என் கால்ல விழுந்தா.

அப்புறம்

நானும் அவங்ககிட்ட பிராமிஸ் பண்ணிட்டு என் வீட்டுக்கு வந்துட்டேன். அதுக்குப் பிறகு அந்த சம்பவம் என் மனசுல பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துச்சு.அதனால எனக்கு ஆண்களைக் கண்டாலே ,வெறுப்பு பயம் ,அப்படியே வளந்தேன்.

அப்புறம்

ஆம்பிளைங்க எல்லோருமே கெட்டவங்கன்னு ஒதுங்கியே இருந்தேன்.
உங்களை பாத்த பிறகுதான் .எனக்கு என் எண்ணம் எவ்ளோ தப்புன்னு புரிஞ்சது.

இவன் திடுக்கிட்டு அவள் முகத்தை பார்த்தான்.

அவள் புன்னகையுடன் உங்க அன்பும்' கண்ணியமும், என்னை உங்க பக்கம் ஈர்த்துச்சு. உங்களோட இருக்கும்போது ரொம்ப பாதுகாப்பா பீல் பண்றேன். அதனால்தான் நான் உங்களை நேசிக்கிறேன். கடைசிவரை, உங்களோட வாழனும்னு நெனைக்கிறேன் ...என்றாள்.

இவன் குற்ற உணர்வில் தலையை குனிந்து கொண்டான்.அவள் தொடர்ந்து பேசினாள்.

அதனாலதான் இன்னைக்கு இந்த நைட்லகூட ;தனியா உங்களை நம்பி வந்திருக்கேன்....

இதுவரை அவள் சொன்ன எல்லாவற்றையும் கேட்டுக் கொண்டு இருந்த கணேசுக்கு ,ஒரு மாதிரி ஆகிவிட்டது. இதுவரை எந்த பெண்ணும் ,இவனிடம் இப்படி பேசியதில்லை. முதன் முறையாக ஒரு பெண்ணின் உணர்வை புரிந்து கொள்ள முற்பட்டான் .என்னவோ இதுவரை இருந்த, மனநிலை இப்போது முற்றிலும் மாறி இருந்தது.இவள் தன்மீது எவ்வளவு தூரம் நம்பிக்கை நேசம் வைத்து இருக்கிறாள் என்று நினைத்து இவனுக்கு நெஞ்சம் நெகிழ்ந்து போனது.

ஏசி அறையிலும் ,இவனுக்கு வேர்த்து இருந்தது.இவன் முகத்தை எதேச்சையாக பார்த்தவள் ;அவன் முகம் வேர்த்திருப்பதைப் பார்த்து பதறி எழுந்து ,அவள் முந்தானையால் துடைத்துவிட்டு
என்ன?.. என்றாள்.
இவன் பதிலுக்கு ஒன்னும் இல்லை என்றான்.

இவள் அவனுக்கு தண்ணீர் கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்.
நிலமையை மாற்ற "ஆமாம் "உங்க பிறந்த நாளுக்கு எனக்கு என்ன பரிசு என்றாள்? .
இவன் புன்னகையுடன் "சஸ்பென்ஸ்
சரி நீ என்ன கொண்டுவந்தே" என்றான்.

எழுந்து நின்று அவனை நிற்க வைத்து இறுக்கமாக அணைத்து நெற்றியில் முத்தமிட்டாள்.அவளுடைய அன்பில் இவன் முதன்முறையாக ஒரு சிறுவன் மாதிரி தன்னை உணர்ந்தான்.
சில நொடிகள் அப்படியே நின்றிருந்தார்கள் .

அந்த நேரம் பார்த்து, மணி பண்ணிரண்டு அடித்தது.திடுக்கிட்டு விலகி இருவரும் கடிகாரத்தை பார்த்துவிட்டு ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டு, மேஜை மீதிருந்த கேக்கை வெட்ட ஆயத்தம் ஆனார்கள்.

அவன் வெட்ட ஆரம்பித்ததும் அவள் கைதட்டினாள்.அவன் வெட்டி இவளுக்கு ஊட்டி விட்டான் இவள் வெட்டி அவனுக்கு ஊட்டி விட்டாள். இருவரும் சிரித்துக் கொண்டார்கள்.

மகிழ்ச்சியாக அவனிடம் "எனக்கு என்ன பரிசு "என்று கேட்டாள்.

அவன் சிரித்துக்கொண்டே "அதுக்கு ஒரு ஆறு மாசம் பொறுத்துக்கோ" என்றான்.

இவள் புரியாமல் அவனைப் பார்க்க அந்த நேரம் செல்போன்ஒலித்தது.போனில் சதீஷ் தான்.

போனை எடுத்தவன் சொல்லு மச்சான் என்றான்.

ஹாப்பி பர்த்டே என்று சொல்லி விட்டு ஆர்வமாக மச்சான் கவிதா மேட்டர் என்னாச்சு என்றான்.

கவிதாவைப் பார்த்துக் கொண்டே போனில் "நாங்க ரெண்டு பேரும் மேரேஜ் பண்ணிக்கப் போறோம் "என்றான்.

மறுமுனையில் அதிர்ச்சியில் பதிலில்லை.

போனை துண்டித்து விட்டு கவிதாவைப் பார்த்தான்.கவிதா வெட்கத்துடன் இவனைப் பார்த்து புன்னகை பூத்தாள்.

சிரித்துக்கொண்டே என் பிறந்த நாள் பரிசு பிடிச்சிருக்குதா என்றான்..

போங்க என்று சொல்லி விட்டு அவள் தலையை குனிந்து கொண்டு வெட்கப் பட்டாள். இனி அவன் கவிதாவின் அன்புக்கு மட்டும்தான் அடிமை...

(முடிந்தது)

ஒவ்வொரு மனிதனும் தீங்கு செய்யக் காரணம் அவர்கள் அன்பு இல்லாத சூழ்நிலையில் வளர்வதுதான்.
அதனால் முடிந்தவரை உங்களைச் சுற்றி உள்ளவர்களை நேசிக்க ஆரம்பித்து விடுங்கள்.


2.அவள் என் தோழிதான்

சத்யா கல்லூரிக்குப் போக தயாராகிவிட்டு ,ஹாலில் இருந்த சோபாவில் உட்கார்ந்து எழுதிக்கொண்டு இருந்தான்.காரணம் வீட்டில் யாரும் இல்லை.

காலிங் பெல் அடித்தது.

கதவைத் திறந்து பார்க்க ராஜேஷ் நின்று கொண்டு இருந்தான்.

ராஜேஷ் இவனுடைய தோழி கலையின் காதலன் .ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு இவன் உதவியால்தான் இருவரும் காதலர்களாக இணைந்து இருந்தார்கள்.

இவன் புன்னகையுடன் "உள்ளே வா "என்று குரல் கொடுக்க அவன் உள்ளே வந்தான்.

இவன் சோபாவைக் கை காட்ட அமர்ந்து கொண்டு அவன் அமைதியாக இருக்க இவன் தான் பேச்சை ஆரம்பித்தான்.

புன்னகையுடன் "என்ன விஷயம் ராஜேஷ் "என்று கேட்டான்.

அவன் தலையை குனிந்து கொண்டு "உங்கிட்ட ஒரு விஷயம் கேக்கனும்.ஆனா அதை எப்படி கேக்குறதுன்னு தெரியலை "என்று இழுத்தான்.

இவனுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.

எதுவா இருந்தாலும் சொல்லு ராஜேஷ் என்று குரல் கொடுக்க அவன் இவனை நிமிர்ந்து பார்த்தான்.

இவன் புன்னகையுடன் "சொல்லு ராஜேஷ் "என்று சொன்னான்.

அவன் தயக்கத்துடன் "இல்லை அதுவந்து கலை "என்று இழுத்தான்.

இவனுக்குப் புரிந்து விட்டது. கலையைப் பற்றி ஏதோ நம்மிடம் கேட்க வேண்டும் என்று வந்துவிட்டு இப்போது தயங்குகிறான் என்று தோன்றியது.

காரணம் சத்யாவும் கலையும் நண்பர்கள் என்று தெரிந்தும் தவறாக ஏதோதோ புரளி கிளப்பி இருந்தார்கள்.

சத்யா ஆர்வமாக "கலைக்கு என்ன "என்று கேட்டான்.

இல்லை நீங்க கலையோடு பழகுறது எனக்குப் புடிக்கலை..

அவன் சொன்னதும் இவன் திடுக்கிட்டு விட்டான். காரணம் கலையும் இவனும் சின்ன வயதில் இருந்தே நண்பர்கள்.
இவன் அவளுக்கு காதலன் தான் என்றாலும் எங்கள் இருவரையும் பழகக்கூடாது என்று சொல்வதற்கு இவனுக்கு என்ன உரிமை இருக்கிறது என்று நினைத்துக் கொண்டான்

இவன் புரியாமல் "ஏன் "என்று கேட்டான்.

இல்லை கலையை நான் லவ் பண்ண ஆரம்பிச்சி ஒரு மாசம் ஆயிடுச்சு..

இவன் புரியாமல் "அதுக்கு"என்று கேட்டான்.

அவன் தயக்கமாக"இல்லை கலை எப்ப பாத்தாலும் எங்கிட்ட உங்களைப் பத்திதான் பேசிட்டு இருக்கா..என்றான்.

அதுதான் நட்பு என்று மனதில் நினைத்துக் கொண்டான்

இவன் புரியாமல் "அதுக்கு "என்று கேட்டான்.

இல்லை.. அவ என்னைவிட உங்ககூடத்தான் அதிக நேரம் இருக்கா..

இவன் புரியாமல் "அதுக்கு"என்று கேட்டான்.

என் பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் என்னை கேலி பண்றாங்க..

இவன் புரியாமல் ",என்ன"என்று கேட்டான்.

அவன் தயக்கமாக "கலை உனக்கு லவ்வரா இல்லை அவனுக்கான்னு.... என்று சொன்னான்.

ஒரு நிமிடம் இவன் அதிர்ந்து விட்டான். ஆனால் அவன் அப்படி சொல்வதற்கு வாய்ப்பு இருக்கிறது .காரணம் இவனுடைய எதிரிகள் காலேஜில் அப்படி வதந்தியை பரப்பி விட்டு இருக்கிறார்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டான்.

இப்ப என்ன சொல்ல வர்றே ராஜேஷ்..

அதுதான் நீங்க அவகூட பழகறது எனக்குப் புடிக்கலை.

அவன் சொன்னதும் இவனுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. காரணம் இத்தனை வருடங்களாக நான் அவளுக்கு தோழன். இவன் அவளுக்கு காதலனாக மாறி ஒரு மாதம் தான் ஆகிறது. ஆனால் அதற்குள் அவள் இன்னொரு ஆணுடன் நட்பு கொண்டாடுவது இவனுக்குப் பிடிக்கவில்லை...
காதல் வந்து விட்டால் காதலிக்கும் துணை தனக்கு மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்து ,அவர்களின் நட்பை கத்தரித்து விடுகிறார்கள்.

காதலுக்கும் நட்புக்கும் ஏழாம் பொருத்தம்... அதுவும் பெண்களுக்குப் பாவம் என்று நினைத்துக் கொண்டான்.

ஏன் ராஜேஷ்..

இவன் கேட்டதும் அவன் அதிர்ச்சியாக நிமிர்ந்து பார்த்தான்.இவன் அவனைப் பார்த்து புன்னகை பூத்தான்.

என்னங்க இவ்வளவு தூரம் சொன்ன பிறகும் இப்படி கேக்குறீங்க "என்று கேட்டான்.

இவன் புன்னகையுடன் "இல்லை ராஜேஷ் நீ சொன்னது எனக்குப் புரிஞ்சது. ஆனா அதுக்கான காரணம்தான் எனக்கு புரியலை...என்றான்.

அவன் குழப்பமாக இவன் முகத்தை பார்த்துவிட்டு அதான் சொன்னேனே ,என் பிரெண்ட்ஸ் எல்லாம் இப்படி சொல்றாங்கன்னு...என்றான்.

இவன் கலகலவென்று சிரிக்க ஆரம்பித்தான். அவன் புரியாமல் இவன் முகத்தைப் பார்த்தான்.

இவன் புன்னகையுடன் "இங்கே பாரு ராஜேஷ் .நான் ஒன்னு கேட்டா தப்பா நெனைக்க மாட்டீங்களே..என்றான்.

அவன் புரியாமல் "என்ன"என்று கேட்டான்.

சப்போஸ் உங்க பிரெண்ட்ஸ் கலையை பிடிக்கலைன்னு சொன்னா ,நீங்க அவளை விட்டுடுவீங்களா

இவன் கேட்டதும் அவன் திடுக்கிட்டு விட்டான்.

அதிர்ச்சியாக "அது எப்படி முடியும்"என்று கேட்டான்.

இவன் சிரித்துக்கொண்டே "அப்படின்னா என்னாலும் கலையை விட்டுட முடியாது "என்று சொன்னான்.

அவன் முகம் சுருங்கியது.

இவன் சிரித்துக்கொண்டே "ராஜேஷ் ஒன்னு கேட்டா தப்பா நெனைக்க மாட்டீங்களே "என்று கேட்டான்.

அவன் புரியாமல் "சொல்லுங்க "என்றான்.

நாளைக்கு உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகுதுன்னு வெச்சப்போம்..கலைக்கு மாமியார் பிடிக்கலைன்னு சொன்னா, நீங்க உங்க அம்மாவை விட்டுடுவீங்களா "என்று கேட்டான்.

அவனுடைய அதிர்ச்சி அவன் முகத்தில் தெளிவாக தெரிந்தது.

அதிர்ச்சியாக "அது எப்படி முடியும்"என்று கேட்டான்.

இவன் சிரித்துக்கொண்டே "எனக்கும் அப்படித்தான் .
கலை எனக்கு அம்மா மாதிரி"என்றான்.

அவன் முகத்தில் அதிர்ச்சி கோபம் எல்லாம் மறைந்து ஆர்வம் ஏற்பட்டது.

புரியாமல் மெலிதான குரலில் 'நீங்க என்ன சொல்றீங்க "என்று கேட்டான்.

சொல்றேன் கேளுங்க .
"நானும் கலையும் ஸ்கூலில் இருந்து பிரெண்டு.

அவன் ஆர்வமாக "ஆம் தெரியும் கலை சொல்லி இருக்கா..."என்று சொன்னான்.

ப்ளஸ் டூ படிக்கும் போது ஒருநாள் நான் ரோட்ல போய்ட்டு இருந்தேன்.திடீர்னு எனக்கு ஆக்ஸிடென்ட் ஆயிடுச்சு

இவன் பதட்டத்துடன் "அப்புறம்"என்று கேட்டான்.

நான் ஆஸ்பத்திரியில இருந்தேன். அந்த ரெண்டு மாசமும் கலை சரியா ஸ்கூலுக்குப் போகாம என் பக்கத்திலேயே இருந்தா

அப்புறம்..

எங்கூட இருந்ததால ,என்னை மாதிரி அவளாலயும் எக்ஸாம் எழுத முடியலை..

அப்புறம்..

நான் பரீட்சை எழுத முடியாமப் போச்சுன்னு அவகிட்ட சொல்லி அழுதேன்.

அப்புறம்..

அவ பதிலுக்கு அவ படிப்பை விட்டுட்டு எனக்காக ஆஸ்பத்திரியில ,நான் பரீட்சை எழுத ஏற்பாடு செஞ்சா.நான் சொல்ல சொல்ல ,எனக்காக அவ பரீட்சை எழுதுனா....நான் பாஸாயிட்டேன்.ஆனா அவ அந்த வருஷம் பரீட்சை எழுதாம போய்ட்டா.

அப்புறம்..

எங்கூட படிக்க வேண்டியவ இப்போ எனக்கு ஒரு வருஷம் ஜுனியர். காரணம் அவ அன்னைக்கு எனக்காக செஞ்ச தியாகம்.

அப்படியா...அப்புறம்.

நான் ஒருநாள் அவகிட்ட என்னாலதான் நீ படிக்க முடியலைன்னு அழுதுகிட்டே சொன்னேன்.பதிலுக்கு அவ பரவாயில்லை விடுடா .நான் படிச்சு என்ன ஆகப்போகுது நாளைக்கு கல்யாணம் பண்ணி ஒருத்தன் கூட வாழப் போறேன் .ஆனா நீ அப்படி இல்லைன்னு சொன்னா.நான் புரியாம என்னன்னு கேட்டேன். அதுக்கு அவ "டேய் நாளைக்கு எனக்கு கொழந்தைங்க பொறந்தா ,அதுங்களை படிக்க வெக்கிற அளவுக்கு நான் படிச்சு இருக்கேன். ஆனா நீ அப்படி இல்லை. நாளைக்கு உன்னை நம்பி ஒருத்தி வருவா.அவளை கஷ்டப்படாம பாத்துக்க ,நீ நல்ல வேலையில இருக்கனும். அதுக்கு நீ நல்லா படிக்கனும்னு சொன்னா

அப்புறம்..

இது நடந்து கொஞ்சம் நாள் போச்சு .நாங்க இந்த வீட்டை கட்டிட்டு இருந்தோம். அப்போ ஒருநாள் நான் கீழே நின்னுட்டு வேடிக்கை பாத்துட்டு இருந்தேன். காத்துல மேல இருந்த இரும்பு ரூப் ஷீட் பறந்து என்மேல விழ இருந்தது.

அவன் பதட்டத்துடன் ஐயையோ "அப்புறம்..என்று கேட்டான்.

நான் கவனிக்கலை. ஆனா இவ பாத்து இருக்கா .
திடீர்னு ஓடிவந்து என்னை தள்ளி விட்டுட்டா.நான் போய் மணல்ல விழுந்துட்டேன்.
பிறகு எழுந்து வந்து பாத்தா அவ வயித்துல இருந்து ரத்தம் ஊத்துது...

ஐயையோ அப்புறம்..

அப்புறம் பண்ணெண்டு தையல்.. நான் கோவமா ஏன் இப்படி பண்ண ,உனக்கு உயிருக்கு ஏதாவது ஆகி இருந்தா என்ன பண்ணுவேன்னு கேட்டேன்.
பதிலுக்கு அவ அந்த நெலமையிலகூட ,கோவமா ஏண்டா
அப்படின்னா..
உனக்கு ஒன்னு நடக்கிறவரை பாத்துட்டு சும்மா இருக்க சொல்றியான்னு கேட்டா..எனக்கு என்ன பதில் சொல்றதுன்னு தெரியலை..அவளை நெனைக்க எனக்கு கண்ணுல தண்ணீ வந்துடுச்சி.

அப்புறம்

அப்புறம் ஒருநாள் காலேஜ்ல கிரிக்கெட் ஆடும்போது எனக்கு இன்னொருத்தன்கூட தகராறு ஆயிடுச்சு. அதுக்குப் பிறகு ஒருநாள் கேண்டீன்ல இருக்கும்போது அவனுக்கும் எனக்கும் மறுபடியும் தகராறு ஆயிடுச்சு.நான் கோவத்துல ஆப்போசிட் டீம்ல ஒருத்தனை நல்லா அடிச்சிட்டேன்.அவனுக்கு ரத்தம் பொலபொலன்னு ஊத்துது.

ஐயையோ அப்புறம்..

அப்புறம் விஷயம் ஸ்டேஷன் வரை போயிடுச்சு. ஆனா இவ பயப்படாம ஸ்டேஷனுக்கு வந்து ,என்னை கையைப் புடிச்சி இழுத்ததால என் பிரெண்டு அவனை
அடிச்சான்னு பிளேட்டை திருப்பிட்டா..

அப்புறம்

இவ இப்படி சொன்னதும் படிக்கிற பசங்க படிப்பு கெட்டுப் போய்டக்கூடாதுன்னு ஸ்டேஷன்ல எங்களை
விட்டுடாங்க.காரணம் இவதான்.

அப்புறம்..

இது அவங்க வீட்டுல தெரிஞ்சி அவளை காலேஜுக்கு அனுப்ப மாட்டேன்னு அவங்க அப்பா சொல்லிட்டாரு..ரெண்டு நாள் இவ காலேஜ்க்கு வரலை.நான் போய் அவங்க கைல கால்ல உழுந்து அப்புறம் சமாதானம் ஆகி அனுப்பி வெச்சாங்க.

அப்புறம்

இது நடந்து கொஞ்சம் நாள் போனதும் என்னோட எதிரிங்க இவளுக்கும் எனக்கும்
காதல்னு அவங்க வீட்டுல சொல்லிட்டாங்க..

அப்புறம்.

ஏற்கனவே வீட்ல இவமேல கடுப்பில இருந்தவங்க...மறுபடியும் இவளை காலேஜ்க்கு அனுப்பலை.

அப்புறம்

நான் ஓடிப்போய் அவங்ககிட்ட கைல கால்ல உழுந்து ,எழுதிக் கொடுக்காத குறைதான். அப்புறம் மறுபடியும் காலேஜ் அனுப்பி வெச்சாங்க. ஆனா அத்தோடு பிரச்சினை முடியலை.

அப்புறம்

இவ எங்கே போனாலும் என் பேரை வெச்சு அவளை கூப்பிட ஆரம்பிச்சாங்க. எனக்கே
அவ மூஞ்சியைப் பாக்க அசிங்கமாக இருந்தது. ஆனா அவ என்கிட்ட சொல்றவங்க ஆயிரம் சொல்லுவாங்க. அதுக்காக நான் உன்னை விட்டு போக முடியாதுன்னு சொல்லிட்டா.

அப்புறம்.

அதில இருந்து இப்ப வரைக்கும் எனக்கு புடிக்காதவங்க அவளை ஏதாவது பண்ணிடப் போறாங்கன்னு நான் ஒவ்வொரு நாளும் தவிச்சிட்டு இருந்தேன்.
அப்புறம் நீங்க வந்த பிறகு, நம்மளை மாதிரி அவளுக்கு ஒரு நல்ல துணை கெடைச்சதுன்னு
சந்தோசப் பட்டேன்.நீங்க என்னடான்னா. யார் யாரோ சொல்றதை வெச்சு என்னையே இப்படி வந்து கேக்குறீங்க "என்றான்.

இவனுக்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று தெரியவில்லை. தலையை குனிந்து கொண்டு இருந்தான்.

அவன்தான் பேச்சை ஆரம்பித்தான்.

இப்ப சொல்லு ராஜேஷ் நான் என்ன பண்ணனும்.

அவன் தயக்கத்துடன் "சாரி ப்ரோ இதெல்லாம் எனக்கு தெரியாமப் போச்சு. மத்தவங்க சொன்னதை வெச்சு தப்பான ஒரு முடிவு எடுத்துட்டேன்...என்றான்.

இவன் புன்னகையுடன் "இங்கே பாரு ராஜேஷ் மொதல்ல லவ் பண்றதுக்கு தகுதியே ..நாம லவ் பண்றவங்களை நம்புறது.ரெண்டாவது விருப்பு வெறுப்பு இல்லாம நேசிக்கிறது....என்றான்.

அவன் புன்னகையுடன் "சரி ப்ரோ "என்றான்.

கலை எனக்கு ப்ரெண்ட் மட்டும் தான். எனக்கே இவ்ளோ நல்லது செய்ய நினைக்கும் போது ,நீங்க அவளோட லவ்வர். உங்களுக்கு எவ்ளோ பண்ணனும்னு நெனைப்பா.

அவன் மகிழ்ச்சியுடன் "ஆமாம்..என்று தலை ஆட்டினான்.

அதனால மத்தவங்க சொல்றதை ,இந்த காதுல வாங்கி அந்த காதுல விட்டுட்டு ஒழுங்கா படிப்பு முடிஞ்சதும் ஒரு வேலையைத் தேடிக்கிட்டு கலையை கல்யாணம் பண்ற வழியைப் பாருங்க..ஓகே

அவன் புன்னகையுடன் "ரொம்ப நன்றி ப்ரோ .இங்கே வரும்போது உங்களை கலைகிட்ட இருந்து பிரிக்கனும்னு நெனைச்சேன் இப்போ

இவன் புரியாமல் "இப்போ"என்று கேட்டான்.

அவன் புன்னகையுடன் "நீங்க தாலி எடுத்து
கொடுத்தாத்தான் எங்க கல்யாணமே..என்றான்.

இவன் சிரித்துக்கொண்டே "இதுவரைக்கும் கலை எனக்கு எவ்ளோ செஞ்சு இருக்கா. ஆனா நான் கலைக்குன்னு எதுவும் செஞ்சது இல்லை..இதை மட்டும் கரெக்டா செஞ்சிட்டா ஓரளவுக்கு சந்தோஷம்"என்றான்.

இருவரும் சேர்ந்து சிரித்துக் கொண்டு இருக்க ,இவனுடைய போன் அடித்தது.எடுத்து பார்க்க கலைதான்.

இவன் சிரித்துக்கொண்டே "உங்க லவ்வர் கலைதான். அவகிட்ட நான் பேசிக்கலாமா என்று கேட்டான்.

அவன் பதிலுக்கு "மொதல்ல அவ உங்களுக்குப் பிரெண்டு அப்புறம்தான் எனக்கு லவ்வர். நீங்க பேசுங்க "என்றான்.

இவனுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. போனை எடுத்து காதில் வைக்க "டேய் மாடு போனை எடுக்க இவ்ளோ நேரமா'என்று கலையின்
குரல் கேட்டது.

இவன் ராஜேஷ் முகத்தை பார்த்துக்கொண்டு என்ன விஷயம் என்று கேட்டான்.

அந்த ராஜேஷ் பன்னி எங்கே போச்சு ,என்ன பண்ணிட்டு இருக்குன்னு தெரியலை என்று கேட்டாள்.

இவன் சிரித்துக்கொண்டே "மாடும் பன்னியும் ஒன்னா சேந்து பேசிட்டு இருக்கு..கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு..உன்னோட காஃபி சாப்பிட கேண்டீனுக்கு வரும்" என்று சொன்னான்.

இப்போது எதிர்முனையில் அமைதி.

போனை துண்டித்துவிட்டு இருவரும் சேர்ந்து கேண்டினுக்கு போனார்கள்.

இவர்கள் இருவரையும் மேய்க்க கலை தயாராக கேண்டின் வாசலில் இடுப்பில் இரண்டு கைகளையும் வைத்துக்கொண்டு கோபத்துடன் நின்று கொண்டு இருந்தாள்.

(முடிந்தது)

பொதுவாக காதலர்களுக்கு இடையே நட்பால் இது போன்ற பிரச்னைகள் வருவது இயல்பு.ஆனால் யோசித்து சரியான முடிவெடுத்தால்தான் நட்பும் நிலைக்கும் காதலும் செழிக்கும்.

காரணம் வாழ்க்கை என்ற வண்டிக்கு இரண்டும் இரண்டு சக்கரங்கள்.

tamil@pratilipi.com
+91 9206706899
சமூக வலைதளங்களில் தொடர
     

எங்களைப் பற்றி
எங்களுடன் இணைய
தனியுரிமை கொள்கை
சேவை விதிமுறைகள்
© 2017 Nasadiya Tech. Pvt. Ltd.